... همه چیز به خاطر رشد روحی انجام می شود. همه ی تجربه ها، استعدادهاو ضعفها برای این رشد طراحی می شوند. مسائل این دنیا، در آن عالم برایمان اهمیت کمی دارد، اصلاً اهمیت ندارد. "همه چیز" با چشم معنوی دیده می شود.
برای هر یک از ما زمانی در نظر گرفته شده تا دوره ی آموزشمان را در روی زمین به پایان برسانیم. بعضی افراد فقط می آیند که متولد شوند و باعث تجربه ی دیگران شوند و به سرعت از این دنیا بروند. بعضی ها تا سن پیری زنده می مانند تا به هدفهایشان برسند و با فراهم کردن فرصت خخدمت برای دیگران ، به نفع آنها هم کار کنند. بعضیها می آیند که رهبران یا پیروان ما باشند، سربازان، ثروتمندان، یا فقیران ما باشند، و مقصود از آمدنشان هم فراهم کردن شرایط و روابطی است که دوست داشتن را به ما یاد بدهد. هر کسی که که به مسیر زندگی ما هدایت می شود ما را به طرف موفقیت نهایی مان سوق می دهد. مقدر است که ما را در شرایط سخت آزمایش کنند تا ببینیم به مهمترین دستورات ، یعنی دوست داشتن یکدیگر عمل می کنیم... .

 

... هرگز نباید به فکر خودکشی بیفتیم. با این کار فقط فرصتهایی را که می توانستیم برای پیشرفت در روی زمین در اختیار داشته باشیم از دست می دهیم و بعدها به عنوان عکس العمل فرصتهای از دست رفته، درد و حسرت بسیار می کشیم. با این حال باید بدانیم که قاضی اعمال هر روحی خداست... نا امیدی هرگز توجیهی ندارد... ما به اینجا آمده ایم که یاد بگیریم، عمل کنیم، خطا کنیم. لزومی ندارد که با سختگیری خود را قضاوت کنیم. فقط باید هر بار یک قدم در زندگی پیش برویم... روزی می رسد که بفهمیم حادترین سختیهای زندگیمان ، بهترین معلممان بوده است.

وقتی فهمیدم که آفرینش موجودات با فکر آغاز شده است، دریافتم که آفرینش گناه، جرم، ناامیدی، امید، و عشق مپهم از درون خودمان سرچشمه می گیرد. هر درمانی از درون می آید. می توانیم ناامیدی بیافرینیم تا مثل حلزون در ما بخزد، یا می توانیم از سعادت و موفقیت برای خودنوری محافظ بیافرینیم. افکار ما قدرت خارقالعاده دارند.

 

باید یکدیگررا دوست بداریم. این را میدانم. باید مهربان باشیم، باید صبور باشیم و سخاوتمندانه خدمت کنیم. می دانم که شادیهای بزرگ بهتر از هر راه دیگر، از طریق عشق به ما رو میکنند. من پاداش باشکوه و شگفت انگیز دوست داشتن را دیده ام . جزئیات تجارب من تا آنجا اهمیت دارد که کمکمان کند دوست بداریم

 

شازده کوچولوی آنتوان دو سنت اگزوپری که حتما معرف حضور دوستان عزیزم هست ... مسافری از ستاره ها که با گلی حرفش شد ...و اینگونه سفرش را آغاز کرد....
شاید خالی از لطف نباشه اگه  تکه هایی از مسیر را بار دیگه باهاش همراه شیم

 

شازده کوچولو ،اثر سنت اگزوپری .ترجمه ی محمد قاضی

یک روز بامن درد دل کرد و گفت: " من نمی بایست به حرفهای او گوش بدهم . هرگز نباید به حرف گلها گوش داد . فقط باید نگاهشان کرد و بوییدشان... من آن وقتها هیچ نمی توانستم بفهمم... می بایست درباره ی او از روی کردارش قضاوت کنم نه از روی گفتارش ... من هرگز نمی بایست از او بگریزم!
می بایست از روی حیله گری های ناشی از ضعف او پی به مهر و عاطفه اش بروم. وه که چه ضد و نقیضند این گلها! ولی من بسیار خام تر از آن بودم که بدانم چگونه باید دوستش بدارم.

 

خواهردلبند! ... وقتی تو رفتی عشق آمد. .. ضیافت قلب هنگامی است که میهمان رفته باشد. شرم چنان در ذات مهر است که ما همه باید خموشی " آدم" را تجربه کنیم. به گمانم جاده ای که عاشق از آن بگذرد، مینوی می شود و دیگر به جستجوی مقصدهای دنیوی نمی رود...

... دور مشمار آنچه را که می توان بدست آورد
هرچند غروب در میان ما فاصله اندازد---
نزدیک مشمار آنچه را که همجوار تو
اما دورتر از خورشید است.

... تفاوت عمر گلها با ما فقط در بی صدا بودن آنهاست.

 

شعر از امیلی دیکینسون

شنیدن نغمه ی قمری
میتواند چیزی عادی
یا حادثه ای الهی باشد.

این را با پرنده کاری نیست
که او به یکسان می خواند
در خلوت و در جمع.

کیفیت گوش است
که آن را زیبا می شنود
یا بی اعتنا.

پس این که در آن رازی هست
یا هیچ نیست،
سببش درون ماست.

شکاک می گوید:
نغمه در درخت است---
خیر، در گوش شما

فکر می کنید که موفق می شوید یا شکست می خورید، در هر دو صورت درست فکر کرده اید.

                                                                                                              آنتونی رابینز

 

  مهم این نیست که در کجای این جهان ایستاده ایم، مهم این است که در چه مسیری گام بر می داریم.

                                                                                                               هولمز


   ایستاده مردن بهتر از زانو زده زیستن است .

                                            آلبرت کامو

 

 سکوت اختیار کردن یعنی که ما به خود اجازه ی این باور را بدهیم که عقیده ای نداریم ، که چیزی نمی خواهیم .

                                                                                                                      آلبرت کامو

 

بسياري مردم شادي هاي کوچک را باميد خوشبختي بزرگ از دست مي دهند.

                                                                                  پرل س. باک


ارزش انسان به اندازه حرف هايي هست که براي نگفتن دارد

                                                                      مترلينگ

 

 يك انسان خردمند فرصتها و شانس ها را مي سازد , نه اينكه در انتظار آنها بنشيند .

                                                                                        فرانسيس بيكن

 

يكي از راههاي خوشبختي اين است كه نسبت به كوچكترين نعمت ها شكرگزار باشيم .

                                                                                                    هرشل